Nie ma Internetów! Jak żyć?

Tymczasowy brak Internetów. Prawdziwa tragedia w XXI wieku. Nawet dla tych, którzy większość dzieciństwa spędzili na świeżym powietrzu, ale i tak nie uniknęli uzależnienia. Cóż oni, biedni mają począć?

Nie będą na bieżąco z kolejnymi cyckami na Instagramie. Ani ze zdjęciami dzieci znajomych na Twarzoksiążce. I psimi łbami na Snapchacie. Nie dowiedzą się też, cóż tam słychać u gwiazd Jutjuba. Ale zawsze istnieje jakaś alternatywa. Trzeba tylko chcieć ją znaleźć.

Na codzień mamy w zwyczaju kreować swój wizerunek w Internetach. Innymi słowy, wywalamy niewygodne fakty odnośnie swej skromnej osoby i zostawiamy te, które może znać nawet wścibska pani Halinka z warzywniaka. A czemu by tak nie zrobić porządków innego rodzaju? Innymi słowy, wywalić rzeczy, które jednak wcale nam się nie przydadzą, choć przez lata byliśmy o tym wielce przekonani. I zostawić te naprawdę niezbędne do życia jak tlen.

Nie możemy pisać bloga? Zawsze pozostaje długopis i kartka papieru. Innymi słowy, można zanotować pomysły na kolejne wpisy, o ile mamy takowe. Bo zmuszać się również nie ma sensu. Ewentualnie można...zacząć prowadzić pamiętnik/dziennik/czyjaktotamsięzwie. Przecież Internety na ogół nie pozwalają nam na samoobserwację (czy takie słowo w ogóle istnieje?), bo jesteśmy za bardzo skupieni na życiu znajomych i nieznajomych (tych drugich w szczególności).

Nie wejdziemy też na Jutjuba. Nie przesłuchamy kawałka, do którego link nawinął się gdzieś tam na Twarzoksiążce. W takim wypadku pozostaje nam słuchanie muzyki, którą już dawno mamy na swych wypasionych smartfonach. Ewentualnie pozostaje jeszcze odpalenie płyt w wieży :D

Spragnieni najnowszych plotek raczej nie udamy się na Pudelka/Kozaczka/whatever. Jednak nic straconego. Są jeszcze tabloidy. No i rodzinne imprezki. Wiesz, ten Heniek z Bździnowa Małego pokłócił się ostatnio z Wieśkiem z Wypizdowa Dolnego. Tym swoim kuzynem, który ma tą grubą żonę, co ubiera się w jakieś róże i zielenie. No jak tak można! I jeszcze ta ich córka. Ciągle na czarno. I jakieś dziwne wisiorki nosi. Ciekawe, co na to ludzie w ich wsi.

Nie ma Instagrama, Google Graphics, Tumblra. W takim razie jesteśmy zmuszeni do ruszenia swych szlachetnych tyłków i podziwiania piękna prawdziwej przyrody :D

Wiem, tym postem odkryłam Amerykę, ale przynajmniej wiecie, że wróciłam :D

Twarzoksiążka! KLIK

Zabrakło mi weny. Co począć?!

Uwaga, uwaga, tego jeszcze nie grali. Dziś zamieniam się w Ciocię Dobrą Radę, co to się nie zna, a się wypowie. Enjoy!

Chyba każdego blogera z iluśtamletnim stażem przynajmniej kilka razy dopada coś zwanego brakiem weny, czy tam zastojem. I nie jestem tu jakimś wyjątkiem. Ale znam sposoby na to, jak ten stan rzeczy zmienić, albo przynajmniej spróbować.

Przede wszystkim zeszyt, choćby tylko kilka kartek było wolnych. Można w nim zapisywać wszystkie pomysły na wpisy, jakie tam nam wpadną do głowy. Jakieś myśli, hasła, czy nawet całe teksty, zanim ujrzą światło dzienne. I najlepiej, jeśli ten zeszyt nosi się ze sobą wszędzie. Albo prawie wszędzie. Można go nawet przywlec do kibla, a co tam :)

Ważne jest też szukanie inspiracji. Tekst na czyimś blogu, czy artykuł w jakiejś gazecie dał nam do myślenia? Ktoś na imprezie walnął tak ciętą ripostę, że do tej pory dochodzimy do siebie? Przeczytaliśmy ciekawą książkę? Obejrzeliśmy świetny film? W naszym życiu zdarzyło się coś niesamowitego? Najlepiej to wszystko notować we wspomnianym zeszycie. Może kiedyś się przyda?

Dalej coś nie idzie? Można skorzystać z pomysłów na wpisy na bloga, których w Internetach jest od cholery i jeszcze trochę.

I co, już jest dobrze? Jeśli nie, pozostaje po prostu odczekać, zająć się czymś innym. Ile to będzie trwało? Pewnie nie dłużej niż kilka dni/tygodni. I zanim się obejrzymy, znów pojawi się w naszych głowach pierdyliard pomysłów :)